Over huizen

Mijn geboortehuis stond in de Indische buurt in Amsterdam. Op 2 hoog. In de voorkamer van mijn grootouders huis, waar mijn ouders 'in' woonden, in een tijd dat er grote woningnood was. 15 maanden later sloeg het kleine leed toe: ik werd ziek en verhuisde via een algemeen ziekenhuis in de stad naar een kinderziekenhuis in het Gooi. Daar woonde ik ruim 2 jaar met nog 9 andere kinderen in 1 ruimte. Daar ontstonden ook mijn eerste herinneringen.


bron

Vlak voor mijn 4e verjaardag mocht ik voorgoed naar huis. Inmiddels hadden mijn ouders een huis gekregen in Amsterdam-Zuid. Het volgende huis stond in dezelfde stad, nu in de Watergraafsmeer. In de periode dat ik daar woonde, ging ik naar de kleuter-, de lagere en de middelbare school. Mijn studie deed ik grotendeels in dat huis.
Het werd tijd mijn vleugels uit te slaan en ik vertrok naar Zuid-Oost, Nellestein. Ik ontmoette mijn vriend en we verhuisden naar Uitdam aan het IJsselmeer. Binnen 8 maanden was onze relatie voorbij en ik vertrok naar Amsterdam-Zuid. Het cirkeltje was weer bijna rond. Ongeveer 20 jaar gelden verhuisde ik naar het huis waar ik nu nog steeds woon. Een dorp onder de rook van de grote stad. En als het aan mij ligt, ga ik hier niet meer weg...

Vaak rijd ik over polderwegen. Als ik de tijd heb, de tijd neem... Liever een half uur langer rijden door prachtig landschap, dan de snelweg nemen. Zo rijd ik regelmatig door de Beemster en de Schermer naar mijn ouders, in die andere grote stad. Ik ken ieder huis, iedere boerderij. Ik zie wanneer men nieuwe gordijnen heeft, de kerstboom al heeft staan. De tuinpaden, de verlichting. Een ander dak, een nieuwe dakkapel. Ik prijs mij gelukkig dat ik hier regelmatig langs kan rijden.

Country Roads, take me home
To the place I belong

 

622 Take me home, country roads - John Denver

 

Mijn huis is mijn thuis, waar het ook staat.

Voor meer verhalen "over huizen" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

Over vreugde en smart

In mijn leven zijn er al vele pieken geweest. Veel momenten die onder deze categorie kunnen vallen. Kleine pieken, hoge pieken. Pieken, waarvan je weet: dit is er één. Wat fijn dat ik dit aan mijn lijstje mag toevoegen. Euforie hoort daarbij. 'Ik kan de hele wereld aan'. Ook: 'Wie doet mij wat?'

Die pieken heb ik kunnen ervaren, omdat ik ook weet wat er tegenover staat: een dal. Of dalen; minder diepe, maar ook hele diepe dalen. Precies op het moment dat ik denk "Dit komt nooit meer goed..." keert het tij, pas dan komt het goed. Dat heb ik vaak veel later door. Dat heeft tijd nodig. Soms heb ik die tijd niet, neem ik de tijd niet; dan lijkt het alsof ik er niet doorheen kom. Maar 'tijd heelt alle wonden' gaat ook hier op, soms.

Ik weet ook:

Tijd heelt geen wonden

Tijd leert je leven met verdriet

en wachten,

zeer geduldig

tot je weer schoonheid ziet

1083 - Long as I can see the light - Creedence Clearwater Revival

Ik hoop dat ik nog veel pieken én dalen mag ervaren en overwinnen. Dat is Leven.

Put a candle in the window...

Voor meer verhalen "over vreugde en smart" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

Over arbeid

Je arbeidt, opdat je gelijke tred moogt houden met de aarde en de ziel der aarde.

...

Wanneer je arbeidt, ben je een fluit gelijk,

welks hart het fluisteren der uren omzet in muziek.

Wie van je zou een stom en zwijgend riet willen zijn,

als al het andere samen zingt?

Iedere ochtend vroeg het bed uit om naar het werk te gaan. Dat doen veel mensen. In de zomer gaat het nog wel, maar in de winterperiode valt het niet mee. Helemaal als je met tegenzin gaat. En ook dat doen ook heel veel mensen. Dag in, dag uit, week in, week uit. Ze moeten haast wel op de automatische piloot gaan, het kan haast niet anders.

Ik ben in de gelukkige positie dat ik mijn dagen zelf kan indelen. Er is ruimte in mijn week voor het 'werk-dat-moet' en het 'werk-dat-mijn-passie-is'. Om naar het werk-dat-moet te gaan heb ik bij tijd en wijle een opbeurende melodie nodig die uit mijn luidsprekers in de auto klinkt . Die zijn er in overvloed. Opbeurende melodieën bij de vleet. En dan heerlijk meezingen tot ik het parkeerterrein bij het werk oprijd. Opgeladen om aan de slag te gaan. Er weer zin in hebben.
Dit is er zo één. Dit maakt dat mijn dag met werk-dat-moet goed begint en mij de hele dag vergezelt, van Sunrise tot Sunset.

1221 Sunrise - Norah Jones




Voor meer verhalen "over arbeid" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

Over eten en drinken

Het werd wel weer eens tijd voor een gezamelijke maaltijd. Met vrienden of familie. Zodra de keuze is gemaakt wie er dit keer deelnemen aan de maaltijd, gaan de uitnodigingen de deur uit. Dát op zich is al een happening. Als het hier stopt, hebben we al veel pret gehad.

Wachtend op de acceptatie en de toezegging samen de maaltijd voor te bereiden, worden er al recepten doorgespit, plannen gemaakt, alvast met een mooi voorstel te komen. Met de zekerheid dat het allemaal anders gaat worden.
Dan is het tijd voor de eerste bijeenkomst. Met maximaal 6 personen worden wensen besproken en tegelijkertijd herinneringen opgehaald. En als er dan eindelijk een menu is - op papier - wordt er een boodschappenlijst samengesteld en de taken verdeeld.
Ook hier weer: als het hier stopt, hebben we in iedergeval een leuke tijd gehad.

De dag van bereiding is een verhaal apart. Dan worden de taken opnieuw verdeeld, de mannen de keuken in, de vrouwen de keuken uit, die hoeven 'niets' te doen. Misschien de tafel dekken? Of 'bloemen halen. Er zijn geen bloemen'. Of 'zorgen dat de hapjes voor bij de aperitief klaar staan. Staat de wijn al koud?' 'Nee, gaan jullie nou de keuken uit, jullie hoeven alleen maar aan te schuiven...'

Dan komt het leukste. Terwijl ik in de huiskamer wacht tot we mogen verschijnen, tot we mogen aanschuiven, hoor ik van alles rammelen en rinkelen. Ik zoek de muziek uit die we die avond gaan draaien. Er gaat van alles door mijn handen. Veel Italiaans en Frans. Met als sluitstuk aan het eind van deze topavond ...

254 Gé Reinders - Bloasmuziek



En dan heb ik het nog niet eens over het eten en drinken zelf gehad...


Voor meer verhalen "over eten en drinken" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

Over geven

Geven is wel een heel toepasselijk thema op de avond waarop Sinterklaas gevierd wordt. In veel huizen worden cadeautjes uitgepakt. Vol verwachting kijken wat er allemaal uit de zak van Sinterklaas komt. Teleurstelling als niet gekregen wordt wat al zo lang op een verlanglijstje staat.
Kahlil bedoelde met geven iets anders:

Je geeft maar weinig, als je geeft van je bezit.
Alleen wanneer je van jezelf geeft, geef je ten volle.

Dit gaat veel dieper. Hier staat dat het niet om materie gaat. Gisteravond las ik de tekst over geven van Kahlil. Vanmorgen opnieuw en opnieuw...

Wat later reed ik naar een mogelijk nieuwe lokatie voor een tweede schrijfcafé. Om even 'droog' te schrijven. Gewoon zitten schrijven om te ervaren hoe het is om op die plek te schrijven. Welke geluiden er zijn, wie er nog meer gebruik maken van die ruimte. Hoe de koffie smaakt. Op weg daarheen, schoot er ineens de titel van een songtekst door mijn hoofd. Ik parkeerde de auto aan de kant van de weg en schreef de titel snel op de achterkant van een supermarktbonnetje dat ik nog in mijn tas had. Voor het geval ik het zou kunnen vergeten. Maar hoe kan ik dat nou vergeten?

Geven. Geven in relatie met openstaan. Zien wanneer je er voor iemand kan zijn, wat hij of zij nodig heeft. Onvoorwaardelijk. Zonder er iets voor terug te verwachten. Liefde, warmte, rust, stilte, eenvoud... Zomaar een paar begrippen waar ik aan denk als ik aan geven denk. Begrijpen dat wat je ook geeft, er steeds voldoende is. Sterker nog: er blijft altijd over. Een onuitputtelijke bron. Het raakt niet op.

It is the evening of the day
I sit and watch the children play
Smiling faces I can see
But not for me,
I sit and watch as tears go by.

1271 As tears go by - Marianne Faithfull

 Voor het geval je het origineel uit 1965 wilt horen:
 

 

Voor meer verhalen "over geven" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

Over kinderen

Je kinderen zijn je kinderen niet.

Zij zijn de zonen en dochteren van 's levens hunkering naar zichzelf.

Zij komen door je, maar zijn niet van je,

en hoewel zij bij je zijn, behoren ze je niet toe.

Kijken door de ogen van een kind. Verwondering. Kijken als een kind, alsof je alles om je heen, iedere dag opnieuw voor het eerst ziet.
Het vergt enige oefening. Een beetje doorzetten en je ziet de wereld op een speciale manier.

Kinderen. Belangrijk vind ik het om het kind in mijzelf te voelen, te voeden en te bewonderen. Als een kind op ontdekkingsreis door het leven. Wandelend, dansend, wervelend...

Er kwamen geen kinderen door mij. Het is er gewoon niet van gekomen.
Het is goed zo.
Er zijn gelukkig veel kinderen om mij heen. Kinderen van vrienden, buren, collega's. Hun verhalen over hun kinderen, hun kleinkinderen. Daar kan ik erg blij van worden.
Daarnaast pronk ik met andermans veren, als stiefoma: er zijn 4 kleinkinderen.

Erg lastig om een Top2000-nummer te vinden dat mijn tekst muzikaal ondersteunt. Ik ben er bijna de hele dag mee bezig geweest, totdat...

Trijntje Oosterhuis zong dit bijna kinderlied ter ere van de geboorte van Amalia, het eerste kind van Willem-Alexander en Máxima in 2003.

1992 Nu jij er bent - Trijntje Oosterhuis

Voor meer verhalen "over kinderen" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.

Over het huwelijk

Het boterbriefje heeft mij nooit geboeid. Het was nodig om een woning te krijgen, om samen te wonen, om kinderen te krijgen. Maar vooral omdat het hoorde. Iedere wijziging in deze volgorde, was not done, maakte dat men buiten de (welke dan ook) orde viel. Dan kreeg je een stempel mee. Een 'moetje'; de alleenstaande vrijgezel werd 'n oude vrijster, of een man-alleen. In diezelfde tijd ging je bij iemand op kamers, in huis bij een hospita die toezicht hield. Dan kreeg de inwonende het etiket 'commensaal' (kostganger) en had je te maken met strenge regels: geen mannen / vrouwen bezoek, 's avonds voor 10 uur binnen, op tijd thuis voor het eten. En het liefst in het weekend naar huis. Naar Vader en Moeder.
Huwelijken werden gesloten en niet veel later weer ontbonden, omdat het niet ging. Zoals later het samenwonen (hokken) heel gewoon werd. Kinderen die na de jaren 70 buiten een huwelijk geboren werden, werden geen bastaards meer genoemd, maar 'een bewuste keuze'.

Ik herinner mij mijn aanwezigheid bij een huwelijk, mijn eerste. Ik was net 4 toen onze melkboer in Amsterdam-Zuid ging trouwen. Er was een kerkdienst waar ik naar toe mocht. Vanaf de galerij sloeg ik het schouwspel gade. De bruid zag er prachtig uit. Zij trouwde in het blauw. Mijn moeder had me laten beloven niets te zeggen over de kleur van de trouwjurk. Het betrof een weduwe die opnieuw in het huwelijk trad. Ik begreep niet waarom er gehuild werd tijdens de dienst. Trouwen is toch een feest?

Het leek me geweldig zo'n jurk te mogen dragen in welke kleur dan ook. Liefst niet in het wit en ook niet met een sluier. Dat was zo gewoontjes. Liever wilde ik een hele mooie jurk, de mooiste die ik me kon bedenken, in mijn lievelingskleur. Maar trouwen wilde ik niet. Ik speelde geen trouwerijtje, ik was een koninginne-kind. Ik zou koningin worden. Bij verschillende kinderfeestjes verscheen ik als prinses of zelfs als koningin mét gouden kroon.

Inmiddels ben ik getrouwd. Ik moest 50 worden om in het huwelijksbootje te willen stappen, na eerst 20 jaar te hebben samengewoond. En daar heb ik geen moment spijt van gehad. Het speciale gevoel kan je alleen ervaren, als je getrouwd bent met de liefde van je leven.

Ons huis is de mooiste plek op aarde. Rijtjeshuis in een dorp. Niets bijzonders, alleen wel óns huis. Iedere avond rond een uur of vijf is het bij ons theetijd. Met pinda's of andere nootjes. Dan nemen we samen de dag door, de post of lezen de krant. In de winter brandt er hout in de openhaard. Ons ritueel.

602 Our House - Crosby, Stills, Nash & Young



Voor meer verhalen "over het huwelijk" of voor informatie over de Profeet en de muziek ga je naar Heldinne's Reis.